To unge menn

Eirik Bakke. Terje Skjeldestad. To namn. To identitetar. To historiar. No styrer dei skuta og Sogndal Fotball sitt viktigaste produkt. Å vera profet i eige land er kanskje ei av dei vanskelegaste oppgåvene ein kan ta på seg. Difor er det ei røff reise dei har gitt seg ut på .Det handlar om trepoengarar, fyrste-11arar, spelarlogistikk,  korte og langsiktige planar, angrep og forsvar, forventninger, lovnader, prestasjonar og maaoool.

Då Eirik vart henta til Leeds starta ei sportsleg reise ingen annan frå klubben hadde gjennomført tidlegare. Eirik vart klubbens Columbus, ut i det ukjente. Stjernestatus, Europacup og bæreting med dei store. Synergien av salet av Eirik er ein del av bærekrafta vår i dag.

Terje tok eit anna val, han vart i bygda.Lojalitet til klubben i hans hjarte har gjort han til ein av dei mestspelande aktørane til Sogndal. Etter sin aktive karriere, tok han over keepertrenargjerninga. Gjennom sin erfaringsoverføring har han levert målvakter til norsk toppfotball i fleng. Difor er han og i landslagsteamet.

Og no sit dei altso på trenarbenken og styrer prestasjonane til fyrstelaget vårt. Fylkets si fremste merkevare. Forventningane er store og mange. Her er det ikkje høve til kvileskjær. Å måla suksess i nuet i fotball handlar om å telja mål og poeng. Ein har tre obsjonar i poengtildeling: 0,1 og 3. Det handlar om å lukkast.....eller ei. So enkelt men akk so vanskeleg.

Sesongen har starta godt. Det var ogso planen. Mange trudde det ville verta vanskeleg for Sogndal etter at Ian McParland reiste attende til kiltlandet. Men Eirik hadde is i magen og Terje tok utfordringa. Dei ville begge to. Dei har vist at det nyttar å tora. Dei har vist at valget av dei var heilt rett. Dei har vist at det nyttar.

Sogndal har vore og er ein klubb som har vist styrke i å vidareutvikla spelarar. Dette har klubben kunna gjort av di moderklubbane har gjort godt talentarbeid. Mange av desse spelarane har endt opp i andre og større klubbar og ligaer. Tor Andre Flo, Jostein Flo, Håvard Flo, Mads Solheim, Eirik Bakke, Even Hovland...................

Eirik og Terje er klar på at dei unge talenta skal nyttast i spel. Dei skal få sine sjansar om dei er villige til å blø for drakta. Difor er det rett, rettare, rettast at desse to unge kompetanse- og viljesterke karane styrer laget. Heia Eirik og Terje. 2015 kan verta eit veldig godt år for fotballen i Saftbygda og fylket. Mange klubbar har eigarskap til prestasjonane. Heia ALLE saman.

Det me gjer mogleg

Det er veldig lenge sidan Sogndal Fotball spelte cupfinale mot Brann. Faktisk er det snart 40 år sidan. Som sogningar flest var eg passasjer i ein av dei mange bussane som sette kursen over fjellet til landskamparenaen. Ein busstur med heilt andre reglar enn dagens bussreiser. Me sat bak og røykte Blå Veteran....utan sikkerheitsbelte. Me køyrde non-stop til Oslo. Sjåføren skulle attende til Sogndal og hente eit lass til med svart- og kvitkledde tilhengjarar. Same dagen.

Heile Oslo stod på hovudet og alle ynskte at Sogndal skulle vinna kampen mot Brann. Eit Brannlag som var eit av landets beste. Me var berre eit skarve lag frå nivå tre. Eg fekk gratis drosjetur til slekta. Grunnen var at sjåføren frå Oppsal tykte det var so fasinerande å høyre ein sogning snakke. 

Me møtte opp på Ullevoll og vart vitne til eit raudkledt publikum som til og med hadde supportersangar og store flagg. Draktene våre hadde knapt reklame. Me spelte på ei grasmatte som likna meir på eit nystrødd fjøsgolv. Sagflis. Men me beit ifrå oss. Det vart nesten. Me tapte kampen men vann alles hjarter........skreiv avisene. Dei STORE avisene. Då måtte det vera sant.

Det har gått 39 år.....Sogndal og Brann spelar i same divisjon. Noko me har gjort ofte sidan tidleg på 80-talet. For Sogndal har det handla om å gjera ting utifrå eigne føresetnader. Difor har det vore kontinuitet i leveransane. Fire tiår i norsk toppfotball. I 2016 feirar me 90-årsdag i klubben og markerar at det er 40 år sidan me fyrste gong spelte ein heil kamp på tv, på sjølvaste statskanalen NRK. Grunnlaget vart lagt. Det er i desse dagar 44 år sidan Svein Bakke skreiv sin fyrste proffkontrakt med trenar Sviggum, på ein serviett; "Eg lovar å trena to gonger pr. dag". Me leikte ikkje fotball lenger.

Sogndal Fotball er og merkevarebygging. Alle merkevarer treng eit godt og forutsigbart omdømme. Det handlar om totalen av det me leverar.....kvar dag og heile året. Då må ein ha gode forankra styringsverktøy. Visjon og verdigrunnlag. Klubben skal skapa ein arena for utvikling av unge fotballspelarar. Då handlar det om Fosshaugane Campus. Anlegg og kompetanse.

Etter 2-1 tapet mot Brann i 1976; klubben vår vart inga døgnfluge.

For evig og alltid

Som 1959-modell har eg opplevd store endringar i samfunnet. Det har vore mange og dei har vore omfattande. Post i butikk? Kven såg den koma, når me stod med lua i handa når Postmeistaren gjekk forbi. Kven snakka om skulestruktur når eg vaks opp? Kven ytra seg om å leggja ned sjukehus? Stat og kyrkje hand i hand.

Endringsvilje er sunt. Konsekvensar av endringane er relative. Kven vert spurt og kven stiller spørsmåla? Kva spørsmål vert stilt? 

Eg vil nytte bloggen min til å snakka om vilje. Vilje til å prestera, delta og utvikla. Eg ynskjer å vera positiv i tilnærminga. Tilnærma meg moglegheitene med positive energiar. Eg vil vera ein av desse forbanna framsnakkarane. Eg går inn på laget til dei "naive" optimistane. Eg vil spela framme, i angrep. Eg er klar til kamp.

Etter at vart invitert inn til å vera ein av driftarane i klubben Sogndal, har eg kvar dag kjendt på  lukkefølelsen. Kvifor? Me er ikkje Barcelona, Real Madrid eller det forente Manchester. Me har ikkje faste leveransar av festfotball. Me har hatt tapsrekkjer so lange som halve sesongar. Me har spelt 0-1 kampar i bøtter og spann. Me har tapt 0-9 på eige gras. Men,  me alltid kome att. År etter år. Sesong etter sesong.  

Det går godt an å skapa suksess i ei bygd med eit sentrum med populasjon på knappe 8000. Suksess handlar alltid om eigarskap til eigne ferdigheiter.  Ingen vil få meg til å sei at bygda, regionen og Sogn og Fjordane ikkje har føresetnader. Eg har etablert meg her av di eg veit at me kan. Eg møter kvar dag menneske som VIL og som faktisk får det til. Den siste tida har eg vore på to store leiarsamlingar.Leiarar frå Sogn og Fjordane. Leiarar frå verkemder med sterke identitetar, gode produkt og ektremt mykje vilje. Fellesnemnaren er at dei får det til

Eg vart opplært til å nytta smilet som den viktigaste inkluderingsmekanismen. Du får det du gir, sa mi fantastiske mor. Når du smiler inviterar du og skapar positive relasjonar. Eg er overtydd om at det å vera positivt instilt ogso gir deg større føresetnad til å møta motgang. Er ein positivt innstilt vert ein lettare høyrt. Når ein vert høyrt får ein lettare innflytelse. So ikkje tru på dei som seier at smilet fordummar. Du vert sett. Hurra.

Motkreftene til sentraliseringa er i ferd med å samla seg i fjordfylket. Det tykkjer eg er veldig bra. Me må ha fokus på det me kan, snarare enn det me ikkje kan. Me skal vera gode på å unna kvarandre suksess. Hugs at dersom naboen har suksess, er du ekstremt nær suksessen sjølv. Å vera kvarandres ambassadørar, gjev truverde. Å snakka godt om folk er ekstremt godt. Det gjer noko med heile deg. Og ein synergi; Den du omtalar i gode ordelag gjer det same med deg. Enkelt.

Stao Pao, gjer so godt du kan. Å vera god nok i nuet, handlar om å akseptera sin noverande ståstad. Då er ein ogso i stand til å vita kvar ein skal og staka ut kursen for ferda vidare.